See this post
in English.
[Tiu ĉi blogaĵo estas la unua parto de tri-parta serio pri mia semajnfino
ĉe la 18-a Renkontiĝo de Esperanto (ARE) Jen
Parto 2. Jen
Parto 3.]
Ĉe la 58-a Landa Kongreso de Esperanto-USA dum 2010 en Vaŝingtono, DK, Usono, mi
renkontis multajn agrablajn Esperantistojn. Du el ili estis
Krisjo kaj Kaitlyn el Roĉestro, Nov-Jorkio. Mi vizitis Krisjon en januaro, sed krom tio, ni ne estis vidintaj unu la aliajn jam de longa tempo.
Antaŭ iom da tempo Krisjo sciigis min pri la
18-a Aŭtnua Renkontiĝo de Esperanto kiu okazos de la 8-a ĝis la 10-a de Oktobro, 2011 en Silver Bay, Nov-Jorkio. Mi nun loĝas en Albany, Nov-Jorkio, kvar aŭ kvin horojn for de Roĉestro, kaj survoje de tie al Silver Bay, do ni tri decidis kune ĉeesti la Renkontiĝon.
Krisjo kaj Kaitlyn venis al Albany vendredon, la 8-an de oktobro, kaj tranoktis ĉe mi. Ni kaj tri el miaj amikoj faris ĝojfajron ĉe la domo de mia amiko. Estis malvarme ekstere, do ni ĝuis la varmecon de la fajro. Ni babilis (anglalingve – buuu) [miaj amikoj tie ĉi (ankoraŭ) ne parolas Esperanton] pri diversaj temoj, inkluzive lingvoscienco, ekonomiko, kaj vegetaranismo.
Sabaton, ni foriris ARE-en. Unue, ni haltis por tagmanĝi kaj aĉeti manĝaĵon ĉe la
Honest Weight Food Co-op,
kooperativa manĝaĵvendejo en Albany. Mi ŝategas tiun lokon. Estas multegaj freŝaj fruktoj kaj legomoj de lokaj farmistoj, kaj ankaŭ diversaj preparitaj vegataraj manĝaĵoj.
Kiam ni alvenis al ARE,
 |
| La ĉefa kongresejo ĉe ARE |
estis prelego pri
goo, tabulludo originale de orienta Azio. Mi neniam ludis, kaj la prelego ŝajnis tre interesa, sed mi bedaŭrinde kaj embarase ekdormis dum ĝi. Senkulpigante min, mi tre lacis pro la antaŭa nokto kaj pro la vojaĝo.
Post tio, ni pagis por la Renkontiĝo (kontraŭ nur $5 po ĉiu, kiel studentoj), kaj iris al la dometo, kie ni restis.
 |
| Nia dometo ĉe ARE |
Estis ĉirkaŭ tri dek homoj entute, kaj pli-malpli duono de ni restis ĉe tiu dometo. Ni kunkuiris veganan manĝaĵon (multaj el ni estis vegetaranoj aŭ veganoj), vespermanĝis, kaj reiris al la ĉefa kongresejo.
Tie, Normando FLEURY, prezidanto de la
Esperanto-Societo Kebekia kaj organizinto de la Renkontiĝo gvidis interkonan vesperon. Unue, ni disiĝis en grupetojn, kaj sinprezenits nin unu al la aliaj. Ĉiu elektis koloron el listo, kaj klarigis al la aliaj grupetanoj kial li elektis tiun.
 |
| Ĉiu elektis koloron, kaj klarigis al la aliaj grupetanoj, kial li elektis tiun. |
Sekve, ni sidiĝis en granda rondo, kaj ĉiu sinprezentis al la plena grupo, dirante sian nomon, de kie ŝ/li venas, kaj tri vortojn por priskribi sin. Mi elektis la vortojn „pensadon,” „lernadon,” kaj „kuiradon.” Estis diversaj respondoj, multaj interesaj kaj pensigaj, kaj kelkaj humuraj, ekzemple „mi ne scias.”
Fine, ĉiu ricevis papereton kiu diris „Ĉu vi…” kaj skribis ĉu-demandon sur ĝi. Normando kolektis la paperetojn, miksis ilin kaj redisdonis ilin. Tiam, ĉiu legis sian novan demandon, kaj ĉiuj aŭ stariĝis por respondi „jes” al la demando, aŭ sidiĝis por respondi „ne.” Denove, estis diversaj respondoj, sed la demando kiun mi plej klare memoras estas „Ĉu vi parolas Esperanton al via hejmbesto?” Mi stariĝis por tiu.
Mi ĝuegis la interkonan vesperon. Mi opinias, ke Normando tre bone organizis ĝin, kaj, ke la interkonaj ludoj kiujn li elektis estas aparte taŭgaj por tia ĉi lingvo-renkontiĝo. Se/kiam mi instruos la anglan kiel fremdan lingvon, mi tutcerte prunte prenos liajn ideojn.
La unua tago de la Renkontiĝo plaĉegis al mi, kaj mi ekdormis ridetante, ĝoja esti en Esperantujo denove.
 |
| Mia nomŝildo por ARE |
~
